Από την μέχρι τώρα προβληματική εφαρμογή των προγραμμάτων διάσωσης στη χώρα μας, αυτό που έχει περισσότερο επιδεινώσει τα οικονομικά δεδομένα είναι η  βαρύτατη, εξωφρενική φορολόγηση.

Η υψηλή φορολογία φυσικών και νομικών προσώπων, ο εξοντωτικός συμπληρωματικός φόρος του ΕΝΦΙΑ, οι υψηλότατοι συντελεστές ΦΠΑ, η τραγωδία των προσφάτων ασφαλιστικών εισφορών, πέρα από κάθε λογική, οι συνεχείς έκτακτες εισφορές και εισφορές αλληλεγγύης κ.α. Η κατάσταση αυτή έχει καταστρέψει μεγάλο μέρος της εγχώριας παραγωγής και της δαπάνης με αποτέλεσμα την πρωτοφανή πτώση του ΑΕΠ της χώρας σωρευτικά κατά 27% και κυρίως η αδυναμία της ανάκαμψης – που δεν έρχεται. Συνιστά γεγονός αυτονόητο και αυταπόδεικτο, ότι η αύξηση των φόρων αντί της μείωσης των δαπανών και της σπατάλης έχει διπλάσιο αρνητικό πολλαπλασιαστή με αποτέλεσμα να πλήττεται άμεσα το εθνικό εισόδημα και συνακόλουθα να περιορίζονται τα φορολογικά έσοδα, οι ασφαλιστικές εισφορές κ.α. Υπενθυμίζεται ότι οι δημόσιες δαπάνες έχουν φτάσει το 55% του ΑΕΠ αλλά το κοινωνικό κράτος πνέει τα λοίσθια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κακή κατάσταση των σχολείων, η κάκιστη κατάσταση των νοσοκομείων και των δημόσιων συγκοινωνιών της Αθήνας.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του 3μηνιαίου Δείκτη Οικονομικού Κλίματος CEO Index της ΕΑΣΕ, 95% των CEOs της χώρας δυσπιστούν ότι θα επιτευχθούν οι προσδοκώμενοι ρυθμοί ανάπτυξης (2,7% για το 2017 και 3,1% για το 2018). Μάλιστα το 43% θεωρεί ότι η μεταβολή θα είναι γύρω στο ±0,5% και το 52% προσβλέπει σε ανάπτυξη 1,5%. Μόλις το 5% των CEOs συμφωνεί ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης θα επιτευχθούν σε μεγάλο βαθμό.

Αυτά, πέραν του γεγονότος ότι τα φορολογικά υποζύγια παραμένουν πάντα τα ίδια: Οι σκληρά εργαζόμενοι και τα στελέχη του ιδιωτικού τομέα που έχουν πληρώσει το μάρμαρο της κρίσης με τεράστια μείωση μισθών και ανεργία.

Η ΕΑΣΕ έχει κατά καιρούς επισημάνει τα κρίσιμα ζητήματα αυτά, ιδίως την περίοδο 2014-15, όπου και δημοσίως έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για την πορεία της πολυπόθητης ανάκαμψης. Την καταστροφή του καλοκαιριού του 2015 έχει ακολουθήσει έκτοτε ένας ολόκληρος χρόνος βασανιστικής διαπραγμάτευσης, με την κυβέρνηση να έχει εφαρμόσει μόλις το 1/3 των συμφωνηθέντων μέτρων μιας συμφωνίας που έχει υπογράψει η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών της Βουλής.

Για την ΕΑΣΕ συνεχίζει να αποτελεί ζητούμενο η φυγή προς τα μπρός!

Η ΕΑΣΕ έχει από καιρό εκπονήσει προτάσεις για να βοηθηθεί η παραγωγική οικονομία με κίνητρα που θα οδηγήσουν σε νέα εισοδήματα, σε νέες θέσεις εργασίας και συνεπώς σε αύξηση των φορολογικών και ασφαλιστικών εσόδων και νέες θέσεις εργασίας. Μεταξύ των προτάσεων, επισημαίνεται ξανά εκείνη για την στελέχωση κρίσιμων δημοσίων θέσεων με στελέχη που έχουν προσφέρει στον ιδιωτικό τομέα και τώρα επιθυμούν, ακόμη και αφιλοκερδώς, να βοηθήσουν το κράτος και τη χώρα.

Για την απελευθέρωση του δημιουργικού δυναμικού της χώρας χρειάζεται ακόμη, μια στρατηγική υποχώρηση της κακώς εννοούμενης παρεμβατικής πολιτικής του κράτους στην ιδιωτική  οικονομία η οποία να συνοδεύεται από μια ποιοτική αναβάθμιση της ρυθμιστικής εποπτείας που ασκεί ως προς την τήρηση των κανόνων από όσους δραστηριοποιούνται στην αγορά.

Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΑΣΕ πιστεύει ότι δύο είναι οι κρίσιμες επιλογές προς το μέλλον και την ανάκαμψη που μας απομένουν. Οι ξένες επενδύσεις και οι εξαγωγές. Μόνον από εκεί μπορεί να προέλθει εισόδημα και θέσεις εργασίας. Γι’ αυτό και πρώτιστο καθήκον κάθε κυβέρνησης εφεξής πρέπει να είναι το πώς πραγματικά πρέπει να βρει και να ‘εξολοθρεύσει’ στην κυριολεξία ό,τι κρατά καθηλωμένες τις προοπτικές της κατά τα άλλα πλούσιας σε πόρους και δυνατότητες χώρας μας.

Απαιτείται συστράτευση όλων των υγιών δυνάμεων της κοινωνίας με στόχο την αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας και την εφαρμογή μιας συντεταγμένης στρατηγικής ανάπτυξης.

Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε όλοι μαζί, μια και καλή, τα κακώς κείμενα αυτής της χώρας. Το οφείλουμε στα παιδιά μας και στις νέες γενιές που θα έρθουν. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να τους παραδώσουμε μια χώρα σε τέτοια κατάσταση.

--------------------------------

ΤΕΛΟΣ