Πηγή: FREE SUNDAY

Την εκτίμηση ότι η συμφωνία της ελληνικής κυβέρνησης με τους εταίρους και δανειστές της χώρας είναι «τηρουμένων των αναλογιών» καλή καταθέτει στην FS ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιά Θεόδωρος Πελαγίδης, ο οποίος θεωρεί ότι η Ελλάδα θα πρέπει να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιό της, ώστε να προσαρμοστεί στα διεθνή δεδομένα. Παράλληλα, επικρίνει την απόφαση της κυβέρνησης για το δημοψήφισμα, καθώς και την κριτική που ασκούν ξένα ΜΜΕ –κυρίως αγγλοσαξονικά– στη διαπραγμάτευση και τη συμφωνία με τους δανειστές.
 

Στον Δημήτρη Χρυσικόπουλο

 
Από την πρώτη ματιά, θεωρείτε ότι η συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές είναι καλή ή κακή για την Ελλάδα;

Τηρουμένων των αναλογιών, είναι καλή. Οι μεταρρυθμίσεις είναι επίπονες, αλλά είναι ό,τι ισχύει περίπου παντού στον αναπτυγμένο κόσμο. Η Ελλάδα έχει τρομερές δυνατότητες αλλά πάσχει στο θεσμικό της πλαίσιο. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Δίπλα όμως στην εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ πρέπει να ψηφιστούν κίνητρα που θα βοηθήσουν τους εγχώριους παίκτες να ενώσουν δυνάμεις και να αντεπεξέλθουν στον ανταγωνισμό. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δεν μπορεί μια χώρα να ευημερήσει εάν δεν προσαρμοστεί στον διεθνή ανταγωνισμό. Ζωή έξω από το σύστημα δεν υπάρχει.


Πώς ερμηνεύετε το γεγονός ότι πολλά από τα προαπαιτούμενα μέτρα μοιάζουν να έρχονται από προηγούμενα μνημόνια;

Είναι μέτρα και ρυθμίσεις που άλλα δεν είχαν νομοθετηθεί ή και ενώ είχαν νομοθετηθεί η εφαρμογή τους στην πράξη απαιτούσε επιπρόσθετες διευκρινιστικές ρυθμίσεις, διατάξεις, υπουργικές αποφάσεις, προεδρικά διατάγματα κ.λπ. Χάσαμε χρόνο και πληρώνουμε το τίμημα. Και πάλι αξίζει τον κόπο όμως, αρκεί αυτή τη φορά να προχωρήσουμε. Και αυτό θα γίνει, γιατί τα 2/3 της Βουλής δείχνουν αποφασισμένα.

 
Πολλοί αναλυτές, κυρίως σε αγγλοσαξονικά ΜΜΕ, κάνουν λόγο για συμφωνία αποικιοκρατικού χαρακτήρα. Πώς σχολιάζετε αυτή την προσέγγιση;

Το κατεστημένο των Αγγλοσαξόνων απεχθάνεται την Ευρωζώνη. Το Ηνωμένο Βασίλειο χωρίς το Σίτι θα ήταν σήμερα μια χώρα μέτριας ανάπτυξης που δεν θα μπορούσε να ζει χωρίς την Ευρώπη. Οι ακροδεξιές και σκανδαλοθηρικές εφημερίδες είναι προκλητικά μονομερείς και καθοδηγούμενες από τα γνωστά συμφέροντα. Δεν δίνω σημασία. Η Ευρώπη είναι ισχυρή. Θεσμικά και οικονομικά.

 
Άλλοι αναλυτές, όπως ο Πολ Κρούγκμαν, θεωρούν ότι ένα νέο μνημόνιο για την Ελλάδα είναι καταδικασμένο να αποτύχει, λόγω των συνθηκών στην οικονομία της χώρας. Η άποψή σας;


Ο κ. Κρούγκμαν κρέμεται από τη θεωρία. Και δεν ξέρει και το θέμα. Δεν το ξέρει. Μη σας φανεί παράξενο αυτό. Επειδή πήρε το Νόμπελ, θα έχει πάντα δίκιο; Από την ασφάλεια της εξοχής του Πρίνστον λέγονται πολλά πράγματα. Κρίμα να φαίνεται ότι αποζητά την καταστροφή της χώρας γιατί παίζει όλα τα λεφτά του στην αποτυχία του προγράμματος. Σε κάθε περίπτωση, όταν επισκέφθηκε την Ελλάδα, ξέρω πως συμβούλεψε τον πρωθυπουργό να πετύχει συμβιβασμό. Φαντάζομαι, δεν έχει αλλάξει κάτι τώρα. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, υπάρχουν όλοι οι υπόλοιποι, χιλιάδες πρώτης τάξης οικονομολόγοι που λένε τα αντίθετα.

 
Από τα ρεπορτάζ για τη σύνοδο κορυφής της Κυριακής προκύπτει ότι η Ελλάδα βρέθηκε μπροστά στην επιλογή είτε αποδοχής νέου μνημονίου είτε εξόδου από την Ευρωζώνη. Πώς ερμηνεύετε αυτή την «άνεση» επαναφοράς του ενδεχομένου του Grexit;

Κατά τη γνώμη μου, θέμα εξόδου δεν υπάρχει, ούτε υπήρξε ποτέ. Προφανώς για να επιτευχθεί συμβιβασμός, με μια κυβέρνηση σαν αυτή του τελευταίου πενταμήνου, οπωσδήποτε χρειάζονται και ακραία μέσα. Αλλά και πάλι, έγινε ποτέ καμιά συζήτηση για το περιεχόμενο του μνημονίου; Όποτε εξηγώ στους φοιτητές μου τα μέτρα στο πλαίσιο της θεωρίας, η συντριπτική πλειοψηφία είναι υπέρ της εφαρμογής σχεδόν του συνόλου των μεταρρυθμίσεων. Οι περικοπές προκύπτουν όχι από τις μεταρρυθμίσεις, αλλά από την αδυναμία της χώρας να παραγάγει διεθνώς ανταγωνιστικά αγαθά που θα φέρουν υψηλά εισοδήματα και νέες θέσεις εργασίας. Γι’ αυτά που δεν γίνονται δεν φταίει το μνημόνιο. Μη δαιμονοποιούμε πράγματα τα οποία δεν γνωρίζουμε.

 
Πώς σχολιάζετε την άποψη μελών της κυβέρνησης ότι επιχειρήθηκε οικονομικό «πραξικόπημα» κατά της ελληνικής κυβέρνησης από μερίδα των δανειστών;

Σοβαρά; Και το δημοψήφισμα τι ήταν; Η αποθέωση της δημοκρατίας; Ας είμαστε λίγο σοβαροί. Πραξικόπημα ήταν το αστείο αυτό δημοψήφισμα, όπου γιαγιάδες και παππούδες κλήθηκαν να αποφασίσουν πάνω στο sustainability (σ.σ.: βιωσιμότητα) του ελληνικού χρέους. Παραβιάστηκε κατάφωρα το Σύνταγμα, ο τύπος και το πνεύμα του Συντάγματος. Αυτοί που ωρύονται για τη δημοκρατία παραπλανούν τον κόσμο. Το πρότυπό τους είναι η κωμική δημοκρατία του Ερντογάν, του Μαδούρο και του Πούτιν. Πρόκειται για άτομα που συχνάζοντας στο Φίλιον και στα καφέ του Κολωνακίου δεν έχουν κόψει ποτέ ένα τιμολόγιο. Αφήνω στην άκρη την αγραμματοσύνη τους. Αυτοί είναι και οι ύποπτοι υποκινητές της δραχμής.

 
Ο κ. Βαρουφάκης σε διάφορες συνεντεύξεις του χαρακτήρισε παράνομη τη στάση της ΕΚΤ έναντι της Ελλάδας. Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την άποψη αυτή;

Δεν ασχολούμαι με άσχετα και ανεκδιήγητα πρόσωπα που δεν έχουν μια δημοσίευση της προκοπής.


Τελικά, πιστεύετε ότι υπάρχει τρόπος να βγει η χώρα από τη δίνη της κρίσης; Ποιος θα μπορούσε να είναι αυτός;

Να πάρει τα χρήματα, να λύσει γρήγορα τα θεσμικά προβλήματά της (πολιτικό σύστημα, σχολεία και παιδεία).


[Free Sunday, τεύχος 330]
Τη συνέντευξη μπορείτε να την δείτε και στον παρακάτω σύνδεσμο:


http://www.free-sunday.gr/economy/item/9604-πελαγίδης-θέμα-εξόδου-από-το-ευρώ-δεν-υπάρχει