Προετοιμάσου για το αναπάντεχο

του Γιάννη Αναστασόπουλου, Συμβούλου Διοίκησης ΕΑΣΕ


Στη σκιά του ιού, θριαμβεύει η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά.

Οι προσδοκίες είναι μια ευθεία διαδρομή που χτίζουμε για να δημιουργήσουμε το μέλλον μας, ενώ ζούμε στο παρόν. Ώσπου να συμβεί αυτό που δεν περιμέναμε, ώσπου να τύχει το αναπάντεχο. Και τότε οι προσδοκίες αλλάζουν...

Ο COVID-19 έγινε το τελευταίο διάστημα ο εφιάλτης μας. Ανέτρεψε εν μία νυκτί τα δεδομένα. Ποιος περίμενε έναν παγκόσμιο πόλεμο με έναν αόρατο εχθρό; Ο ιός και η απειλή του θανάτου μεταμόρφωσαν τον τρόπο που ενεργούμε και αγωνιζόμαστε για το μέλλον μας. Ένα είναι σίγουρο: τίποτε δεν θα είναι ποτέ ίδιο με πριν. Και μέσα σε όλη αυτή τη δίνη, αγωνιζόμαστε να βγούμε νικητές. Η επόμενη ημέρα πρέπει να μας βρει όλους πρωτίστως υγιείς. Η διασφάλιση της δημόσιας υγείας είναι η πρώτη προτεραιότητα. Η επόμενη ημέρα πρέπει να μας βρει όμως και οικονομικά δραστήριους, να συνεχίζουμε να δημιουργούμε και να παράγουμε.

Είναι πολύ σημαντικό η οικονομία- που δέχεται και θα δεχθεί ακόμη περισσότερους κλυδωνισμούς από την όλη κατάσταση - να εξακολουθεί να λειτουργεί.

Ψυχραιμία, διορατικότητα, στρατηγική και σχεδιασμός, συνεργασία, βαθιά ατομική και κοινωνική ευθύνη και υψηλό αίσθημα αλληλεγγύης είναι το "αντίδοτο" να αντιμετωπίσουμε μια τέτοιας κλίμακας κρίση και τα "απόνερά" της.

Σιγή, ως φόρος τιμής στους νεκρούς συμπολίτες μας, στους νεκρούς του πλανήτη όλου. Μια ζεστή αγκαλιά παρηγοριάς, σε όσους έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους. Ευγνωμοσύνη για τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό των νοσοκομείων μας για τις ηρωικές προσπάθειές τους. Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε έναν άξιο επιστήμονα, έναν κανονικό άνθρωπο, τον Σωτήρη Τσιόδρα, που μπήκε στη ζωή μας και τη φώτισε.

Αυτούς τους μήνες του 2020 θα τους θυμόμαστε για πάντα.
Ας μείνουν εφεξής στο DNA μας, στην καθημερινότητά μας ως μάθημα ζωής μας ο σεβασμός, η συνεργασία και η αλληλεγγύη. Είναι μια ευκαιρία να αναθεωρήσουμε στάση ζωής, όσα νομίζαμε ως δεδομένα στο παρελθόν και να επαναπροσδιορίσουμε τις αξίες και τις προτεραιότητές
μας.

Γιατί δεν υπάρχει καμιά γομολάστιχα να σβήσεις το παρελθόν, αλλά πάντα θα υπάρχει ένα μολύβι για να γράψεις το μέλλον.