H ΜΕΤΑΒΑΣΗ …

του Γιάννη Αναστασόπουλου, Συμβούλου Διοίκησης, ΕΑΣΕ*


Έχουν ήδη γραφτεί πολλά για το παγκόσμιο…τσουνάμι της πανδημίας που μας έφερε όλους αντιμέτωπους με μια άνευ προηγουμένου συνθήκη, ανέτρεψε τα γνωστά έως τώρα δεδομένα και δημιούργησε μια τεράστια υγειονομική και οικονομική κρίση απειλώντας να οδηγήσει σε κατάρρευση το διεθνές σύστημα ισορροπιών.

Ο Αυστροαμερικανός οικονομολόγος Joseph Alois Schumpeter (1883-1950) θεωρούσε ότι οικονομικές κρίσεις ήταν στην ουσία επανεκκίνηση της οικονομίας και αφετηρίες καινοτομίας. Σήμερα λοιπόν, θα έλεγε πως βιώνουμε μια «δημιουργική καταστροφή»  - μία από τις πολλές που μετρά η ιστορία των λαών. Μια καταστροφή απότομη, βίαιη πλην όμως αναγκαία διότι καταστρέφοντας το «παλιό», δίνει τη δυνατότητα μιας καινούριας μετάβασης στο νέο.

Ιστορικά, κάθε μεγάλη καταστροφή, ανοίγει τον δρόμο να γεννηθεί κάτι νέο, πράγματι. Και η τωρινή πανδημία δεν μπορεί να είναι παρά ένας βατήρας της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, του ψηφιακού μετασχηματισμού και της τεχνολογικής εξέλιξης, δίνοντας το ισχυρό προβάδισμα ισχύος στις χώρες εκείνες που χτίζουν ισχυρή βιομηχανία τεχνολογίας.

Ωστόσο, ελλοχεύει ένας σημαντικός κίνδυνος: Η πανδημία του Covid να μας οδηγήσει στο…«σύνδρομο» της πανδημίας της αβεβαιότητας, της ανασφάλειας και του φόβου ενός πιθανού χειρότερου αύριο. Να επιβιώσει δηλαδή το παλιό, εκτρέφοντας μια...καταστροφική δημιουργία.

Πρόσφατη έρευνα (διαΝΕΟσις) κατέδειξε κατακόρυφη μείωση στο 57% του ποσοστού αισιοδοξίας (από 86% στο πρώτο lockdown) με εμφανή μείωση της εμπιστοσύνης, αύξηση φόβου μόλυνσης, διχασμό απέναντι στις αποφάσεις για τα μέτρα και χειρότερη ψυχολογική διάθεση. Και τα ποσοστά αυτά θα χειροτερεύουν με την πάροδο του χρόνου…

Να γιατί είναι απολύτως αναγκαία μια δημιουργική επανάσταση, μια σύνθεση δημιουργικών δυνάμεων: πολιτικών, επιστημονικών, επιχειρηματικών, τεχνοκρατικών  και θεσμικών. Μια σύμπραξη ταλέντων κι εμπειριών.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο δρόμος της μετάβασης θα έχει δυσκολίες και οι Έλληνες μάνατζερς ως δρομοδείκτες της εξέλιξης σε όλους τους τομείς καλούνται να επιτελέσουν ένα ακόμη δύσκολο έργο και να γίνουν θετικοί καταλύτες κι επιταχυντές της ανάπτυξης της χώρας, θέτοντας ως προτεραιότητες την υγεία και την ευημερία των ανθρώπων τους και των κοινωνιών που δραστηριοποιούνται οι επιχειρήσεις τους.

Αυτό το υλικό υπάρχει άφθονο στη χώρα μας. Είναι στο DNA των Ελλήνων που άφησαν το «αποτύπωμά» τους εντός κι εκτός Ελλάδος στα 200 χρόνια ελληνικής ιστορίας από την επανάσταση το 1821. Είναι στις σκέψεις και στα θέλω όσων αγαπούν τούτο τον τόπο κι ονειρεύονται τη μετάβαση σε ένα καλύτερο αύριο!

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό LEADINGΕΑΣΕ, τεύχος 48, Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2020. Διαβάστε το τεύχος εδώ.